Over de liederen

1 Ons lied put uit de bronnen

Sytze de Vries dichtte ‘Ons lied put uit de bronnen’ toen het Liedboek voor de Kerken (1973) 25 jaar bestond. Henk Vogel selecteerde een deel van deze tekst en componeerde het meerstemmige lied voor ViaRetraite, het retraiteweekend van ViaJacobi. Nu veel mensen door het coronavirus gedwongen ‘in retraite’ zitten, leek het hem passend om juist dit lied te zingen met het virtuele Koorantaine.

De volledige tekst van Sytze de Vries (1945):

Ons lied put uit de bronnen
waaruit het levend water springt!
De dorst is overwonnen;

Gij laaft wie u de lofzang zingt!

Heeft David niet bezongen

de beker van uw overvloed?
Nu bloeit in onze monden

een nieuw gezang om uw tegoed.

Want zingen is: vertrouwen

dat Gij in onze liefde woont,
een eigen huis wilt bouwen

van het gezang waarop Gij troont.

Gezegend om te zingen

zijn wij, als stem en tegenstem.
Ons lied geeft aardse dingen

de kleuren van Jeruzalem.

Ons lied weet van de hemel

waar Gij onze gebeden leest.
En zingend wordt ons eigen

het ademhalen van de Geest.

Want zingen is: nooit zwijgen,
al wordt ons lied ook godgeklaagd.
Zing, als de nachten dreigen,

een psalm die naar de morgen vraagt!

Ons lied leeft van de dromen,

uw Geest is ons een nieuw geluid.
Wij wachten wat moet komen

en zingen onze tijd vooruit.

Maar zingen is ook: zuchten

met heel de schepping in haar nood.
Wie zwijgt, verzuimt te vechten

tegen de tranen en de dood.

Want zingen is: U loven

met vuur en heilig ongeduld.
Jeruzalem van boven:

het keervers dat de aarde vult.

Wie zingt kan met U leven,

en met U sterven mettertijd.
Want Christus heeft met psalmen

voorgoed de weg voor ons bereid.